28-01-2020 | 14:00 | FLORA TRIMP
Jolien verloor haar broer aan de spierziekte ALS: “Hij was een echte doorzetter”
Jolien (53) had altijd een goede band met haar twee broers. In 2013 moest ze afscheid nemen van haar jongere broertje Weert-Jan.
In de rubriek ‘Familieverdriet’ spreekt LINDA.nl mensen die iets aangrijpends hebben meegemaakt binnen hun familie.
- WAT VOORAF GING
WEERT-JAN
“Weert-Jan was een zeer energieke man. Hij was sportief en ondernam erg veel. Als kleine jongen was hij ondeugend, maar ook erg lief. Samen met mijn andere broer hebben we altijd een goede band gehad.”
“Vanaf zijn dertigste kreeg Weert-Jan moeite met kleine handelingen, zoals het dichtdoen van de knoopjes van zijn overhemd. Op een dag vertelde hij dat hij een afspraak had bij het ziekenhuis, omdat hij last had van zijn spieren. Veel zorgen maakte hij zich er echter niet om. Ik dacht meteen: ‘Als dit maar geen ALS is’.”
- WAT ER GEBEURDE
ALS
“Het moment dat Weert-Jan ziek werd, kan ik me nog heel goed herinneren. Hij was toen 35. Hij zei dat het mis was en ik wist meteen wat hij bedoelde: hij heeft Amyotrofische Laterale Sclerose (ALS). Dit is een ziekte die leidt tot het onvoldoende functioneren van de spieren. Gemiddeld leven mensen tot vier jaar na hun diagnose. Weert-Jan heeft het uiteindelijk zeven jaar volgehouden: hij was een echte doorzetter.”
FAMILIE
“Het jaar dat Weert-Jan ziek werd, was ook het jaar dat hij vader werd. Hij kreeg een zoontje: Beau. Maar door zijn ziekte veranderde zijn toekomstbeeld volledig. Wij zijn er als familie ook altijd voor hen geweest. Maar uiteindelijk zijn het Weert-Jan en zijn vrouw die het echt samen hebben gedaan.”
- WAT DE TOEKOMST BRENGT
GOED DOEL
“Weert-Jan heeft een grote rol gespeeld bij het opzetten van de ALS-campagne. Zijn gezicht was de eerste die op de posters stond. Aan het begin vond ik het gek om dit te zien, maar het is ook een mooie manier om ervoor te zorgen dat hij nooit vergeten zal worden. ‘De ziekte op de kaart zetten, en er weer afhalen’, dat heeft hij altijd gezegd.”
STEUN
“Ik denk nog elke dag aan Weert-Jan. Het blijft natuurlijk altijd een groot gemis. Met mijn moeder en broer kan ik er goed over praten, we hebben erg veel steun aan elkaar gehad. Toch vind ik dat het leven doorgaat en dat je moet genieten van elke dag.”
