MONUMENTJE

24-01-2020 | 12:00 | NILS KIELMAN

Het was dan eindelijk zover: negen maanden zwanger en bijna uitgerekend. Dit was het moment waar Miranda al heel haar leven naar uitkeek. Het leek allemaal goed te gaan totdat het noodlot toesloeg. Dit is haar aangrijpende verhaal. 

De zwangerschap 

‘’Ik was voor het eerst zwanger geworden. Mijn man en ik waren erg blij en hadden er heel veel zin in. We hadden een babykamertje gemaakt en allerlei kleren en speeltjes gekocht. We hadden er erg veel tijd in gestoken omdat dit ons eerste kindje was. Ook de familie was erg blij en we zaten allemaal met spanning te wachten tot het zover was’’. 

Noodlot 

‘’De hele zwangerschap ging goed tot dat het noodlot toesloeg. Onze baby overleed in de buik. We konden hier helaas niks meer aan doen en we waren echt ontzettend verdrietig. Dit had ons eerste kindje moeten zijn waar we al zolang we samen waren naar uitkeken. Uiteindelijk is de baby nog wel uit de buik gehaald via een keizersnede. Dit was toch fijn omdat we onze baby dan toch konden vasthouden. We waren heel erg verdrietig. Alle familie en vrienden zijn nog wel langs geweest om ons te troosten. Daarna hebben we de baby begraven om het af te sluiten voor ons en de familie en vrienden. Dit was toch wel het zwaarste moment ondanks dat we onze baby nooit echt gekend hebben, het blijft toch je kind’’. 

Nasleep 

‘’Na het overlijden hadden we het heel zwaar, ondanks dat we de baby eigenlijk niet levend gekend hebben is het toch heel zwaar. Je hebt namelijk toch 9 maanden erop gewacht en als het dan niet lukt is het extra zwaar. Gelukkig hebben we een jaar later een zoon gekregen die gezond op de wereld is gekomen. Als traditie zijn we een aantal jaren achter elkaar met het hele gezin naar Disneyland Parijs gegaan. We hadden daar ook een gedenksteen liggen om hem te eren. Voor ons is het een goede manier om het te verwerken. Inmiddels gaan we niet meer naar Disneyland maar doen we wel altijd iets rond zijn geboortedatum om hem te herdenken’’.