22-01-2020 | 16:00 | IRIS DE WAARD
Van jongeren tussen de 18 en 24 jaar heeft 7,1% van de jongens en maar liefst 18,9% van de meiden een depressie gehad. Jongeren met een depressie worden vaak niet serieus genomen of wekken een ander verkeerd beeld op. In YouBelong2 geven we mensen een stem om zichzelf te laten horen. Deze week is dat Ilja (20). Zij strijdt al jaren tegen haar depressie.
DE DIAGNOSE
“Als ik er nu op terug kijk begon mijn depressie al toen ik naar de middelbare ging. Ik voelde een grote prestatiedruk, en moest voor mijn gevoel altijd perfect zijn. In 2017 kreeg ik de diagnose van depressieve symptomen. Mijn eerste reactie hierop was angst. Mijn broer heeft een depressie gehad en ik heb gezien wat dat met hem deed. Ik ben toen in behandeling gegaan. Hier ben ik na een halfjaar weer mee gestopt, nadat ik mezelf en de therapeut ervan had overtuigd dat het goed met me ging, want ik wilde helemaal niet depressief zijn. Ik heb het toen lang onderdrukt. Uiteindelijk ben ik naar een psycholoog gegaan en daar werd bij mij een angststoornis vastgesteld. Ik werd doorgestuurd naar het GGZ, en zij hebben tenslotte de diagnose depressie gesteld.”
EMOTIELOOS
“Over het algemeen voel ik niet veel vanbinnen. Bijvoorbeeld als mensen naar de film gaan, dan kijken ze ernaar uit en hebben ze er zin in. Mensen die naar werk moeten voelen de irritatie wanneer hun wekker gaat. Ik voel hier niks bij, want ik heb er op dit moment geen ruimte voor. Op zeldzame momenten voel ik iets; Ik houd bijvoorbeeld van dansen, maar vaak is het gelukkige gevoel wat ik hiervan krijg van korte duur. Het is een heel vreemd gevoel, die leegte.”
VERKEERD BEELD
“De mensen die het hebben worden vaak bestempeld als zwak, terwijl het tegenovergestelde juist waar is. Mensen met een depressie zijn vechters, en zij die ervan afkomen zijn overlevers. Het is een gevecht om door te moeten gaan, maar je gaat door. Daarom vind ik het ook vervelend als mensen medelijden met mij hebben. Ik wil niet gezien worden als een zielig persoon. Soms worden we ook gezien als zeikerds of aanstellers, omdat veel mensen met een depressie het gewoon goed lijken te hebben. Ik heb mijn ouders nog, ik heb werk, ik heb een opleiding, maar tóch heb ik een depressie. Dat kunnen veel mensen dan niet begrijpen. Ik hoop dat er meer begrip komt voor depressies bij jongeren, want de vooroordelen zijn de wereld nog niet uit.”
LINDA 