LINDA

YOU BELONG 2: VOETBAL HOOLIGANS

24-01-2020 | 12:00 | NILS KIELMAN

Veel mensen denken dat voetbalhooligans altijd overal problemen maken. Ze komen dan ook vaak negatief in het nieuws. De voetbalhooligans zijn het hier natuurlijk niet mee eens. Zij willen laten zien dat zij juist de sfeer maken tijdens de voetbalwedstrijden. En helemaal niet alleen maar voor problemen zorgen zoals er vaak wordt gedacht.

‘’Ik ben al heel mijn leven fan van Ajax Amsterdam. Dit gaat al generaties zo in de familie. Ik mis dan ook geen elke wedstrijd. Ik ga dan vaak samen met mijn opa en vader die ook al hun hele leven fan zijn van Ajax. Bij de wedstrijden is eigenlijk altijd een hele goede sfeer. Ik vind het dan ook niet eerlijk dat alle voetbalsupporters over een kam worden geschoren, vaak word er namelijk gezegd dat alle voetbalsupporters gewelddadig zijn terwijl dat helemaal niet is, in stadions is namelijk altijd een hele goede sfeer. Het is altijd heel gezellig in stadions’’.

‘’Toch begrijp ik ook de kritiek op de voetbalhooligans wel een beetje. Soms zijn er wedstrijden dat rivalen tegen elkaar spelen zoals Ajax tegen Feyenoord. Dan hangt er wel meer spanning dan bij andere wedstrijden. De echte harde kern supporters van beide clubs zijn al aantal keer op de vuist gegaan buiten de wedstrijd om en daarbij is zelfs een keer een dode gevallen. Het is daarom zelfs verboden voor uitsupporters om mee te gaan naar wedstrijden van elkaar. Dit is met name om het veilig te houden voor iedereen. Toch is dit zonde voor de echte liefhebbers, tegen Feyenoord is namelijk de belangrijkste wedstrijd van het jaar om daar dan niet heen te kunnen is zonde’’.

‘’Toch vind ik uiteindelijk dat mensen meer moeten kijken naar de positieve kanten van de voetbalsupporters dan de negatieve kanten. De zogenaamde voetbalhooligans maken juist de sfeer in een stadion waardoor het bezoeken van een wedstrijd een hele beleving word. Tuurlijk zijn er soms wel eens incidenten maar dat is overal. Maar dit komt vaak door kleine groepen supporters. En ik vind het zeker niet eerlijk om alle supporters over één kam te scheren’’

MONUMENTJE

24-01-2020 | 12:00 | NILS KIELMAN

Het was dan eindelijk zover: negen maanden zwanger en bijna uitgerekend. Dit was het moment waar Miranda al heel haar leven naar uitkeek. Het leek allemaal goed te gaan totdat het noodlot toesloeg. Dit is haar aangrijpende verhaal.

De zwangerschap

‘’Ik was voor het eerst zwanger geworden. Mijn man en ik waren erg blij en hadden er heel veel zin in. We hadden een babykamertje gemaakt en allerlei kleren en speeltjes gekocht. We hadden er erg veel tijd in gestoken omdat dit ons eerste kindje was. Ook de familie was erg blij en we zaten allemaal met spanning te wachten tot het zover was’’.

Noodlot

‘’De hele zwangerschap ging goed tot dat het noodlot toesloeg. Onze baby overleed in de buik. We konden hier helaas niks meer aan doen en we waren echt ontzettend verdrietig. Dit had ons eerste kindje moeten zijn waar we al zolang we samen waren naar uitkeken. Uiteindelijk is de baby nog wel uit de buik gehaald via een keizersnede. Dit was toch fijn omdat we onze baby dan toch konden vasthouden. We waren heel erg verdrietig. Alle familie en vrienden zijn nog wel langs geweest om ons te troosten. Daarna hebben we de baby begraven om het af te sluiten voor ons en de familie en vrienden. Dit was toch wel het zwaarste moment ondanks dat we onze baby nooit echt gekend hebben, het blijft toch je kind’’.

Nasleep

‘’Na het overlijden hadden we het heel zwaar, ondanks dat we de baby eigenlijk niet levend gekend hebben is het toch heel zwaar. Je hebt namelijk toch 9 maanden erop gewacht en als het dan niet lukt is het extra zwaar. Gelukkig hebben we een jaar later een zoon gekregen die gezond op de wereld is gekomen. Als traditie zijn we een aantal jaren achter elkaar met het hele gezin naar Disneyland Parijs gegaan. We hadden daar ook een gedenksteen liggen om hem te eren. Voor ons is het een goede manier om het te verwerken. Inmiddels gaan we niet meer naar Disneyland maar doen we wel altijd iets rond zijn geboortedatum om hem te herdenken’’.

YOU BELONG 2: SOCIAL MEDIA

24-01-2020 | 14:00 | STAN JANSSEN

Veel mensen zijn ertegen: Sociale media. Ze vinden dat het de sociale kant van jongeren aantast en denken dat er geen nuttige dingen op sociale media gezet worden. En dat terwijl sommigen juist veel profijt hebben van de sociale media van nu.

“Een jaar geleden ben ik begonnen met voetbal- en sportspullen verkopen met behulp van social media. Het leek me een leuk idee, omdat ik het bij sommige meiden uit de buurt zag die dit met sieraden deden. Het is voor mij een makkelijke manier om mijn spullen te laten zien, en zo te verkopen aan mensen die geïnteresseerd zijn, zeker ook omdat mijn doelgroep ook op social media zit.”

“Met vrienden afspreken om een drankje te doen, of voor de voetbal te kijken wie er meefietst of rijdt, is zo veel makkelijker dan dat je iedereen moet opbellen of voor een dichte deur staat. Aan de hand van WhatsApp kan ik makkelijk met oud klasgenoten blijven praten zonder dat je ze vaak ziet in het echt. De mogelijkheid om mensen te spreken zonder dat ze bij je in de buurt zijn vind ik het grootste voordeel.”

Het neemt wel steeds meer de wereld over doordat iedereen tegenwoordig gebruikt maakt van de apparaten en zo ook deelneemt aan de social mediawereld. Ik merk dit heel erg als ik op de bus sta te wachten of in de pauze op school zie ik veel mensen die een spelletje spelen op hun telefoon of zitten te appen met andere mensen. Het rare vind ik dan dat mensen ook appen met mensen die aan de andere kant van een tafel zitten, dan denk ik wel bij mezelf je kan toch ook een fatsoenlijk gesprek aangaan.

“Ik begrijp de kritiek van bepaalde mensen op social media wel, maar dat komt denk meer omdat ze zelf de voordelen van sociale media niet hebben ervaren. Je hebt zoveel meer mogelijkheden met social media dan zonder sociale media, de generatie van nu heeft er veel profijt van. Ze kunnen nu snel dingen opzoeken die ze niet weten, of snel even wat eten bestellen als ze snel van huis wegmoeten. Het leven wordt eigenlijk makkelijker gemaakt met een bepaald middel.”

DATELEED

27-01-2020 | 16:00 | STAN JANSSEN

“HET LEEK WEL OF HET HEM NIKS INTERESSEERDE”

Het plaatje leek helemaal compleet: Goede gesprekken via Whatsapp en een aardige man. Alleen bleek die interesse toch anders verwerkt te worden aan zijn kant.

Dating-app

´Het was lang zoeken, maar uiteindelijk dacht ik dan toch de geschikte man gevonden te hebben. Veel interesses van ons kwamen overeen. Het klikte meteen goed nadat we een paar uur gechat hadden met elkaar. Het waren leuke gesprekken, die heel soepel van het ene naar het andere onderwerp ging. Zijn persoonlijkheid leek me goed, en het uiterlijk mocht er ook wezen, dus spraken we al snel af om te gaan lunchen twee weken later.”

Vermoeiende date

“Vol goede moed liep ik het lunchtentje in. Ik was aan de vroege kant, maar vol verbazing zat hij daar al te wachten wat een goede indruk achterliet. We groetten elkaar en bestelden de eerste drankjes. Het was inderdaad de man die ik herkende van de foto’s, en hij begon het gesprek goed. Maar toen hij eenmaal was uitgepraat, en ik reactie wou geven, begon hij spontaan te gapen. Dat kan gebeuren dacht ik, maar het bleef doorgaan, en ik dacht alleen maar bij mezelf is het dan zo vermoeiend. Ik durfde alleen niet te vragen waarom die telkens moest gapen als ik aan het woord was. Meteen na het lunchen was ik naar huis gegaan, omdat ik me niet serieus genomen voelde.”

Moed

“Na het afspraakje hadden we nog wel even contact via de app, maar meer dan dat is het niet meer geworden. Op de app had ik wel de moed bij elkaar geraapt om te vragen waarom die telkens moest gapen, waarop hij antwoordde dat hij spijt had en een drukke baan had, waardoor die weinig kon slapen, en maar met geluk een dag vrij kon krijgen voor het afspraakje. Ik was niet opzoek naar iemand met een drukke baan, en zeker niet omdat hij nog niet eerder had gezegd dat hij een drukke baan had. Dus zei ik tegen hem dat het niet de juiste match was om het ook duidelijk voor hem te maken. Het is dus gebleven bij één bijzondere date in het lunchtentje”

YOU BELONG 2: VEGANS

26-01-2020 | 15:00 | ROSITA HOOGENBOOM

Veganisten zouden neerkijken op vleeseters, lopen ermee te koop dat ze alleen maar plantaardig eten en zijn het typische voorbeeld van een ‘geitenwollensokken mens’. Niets is minder waar. Fitis (19) is vegan en leeft volop haar leven zoals ieder andere tiener. Het enige verschil is dat ze een ander dieet volgt dan de meeste leeftijdsgenoten.

“Ongeveer twee jaar geleden ben ik veganistisch geworden. Hiervoor was ik al een jaar vegetarisch. Een vriendin van mij was al een tijd veganistisch en overtuigde mij om te proberen een maand alleen veganistisch te eten. Dit ging mij zo goed af dat ik besloot dit vol te houden. In de eerste maanden heb ik nog wel een bakje yoghurt of iets anders met zuivel gegeten, hier ben ik inmiddels ook mee gestopt.”

“De nadelen van veganistisch worden waren in het begin vooral dat ik hierin een buitenbeentje was. Mijn gezin at alles wat ik niet at. Ik ben zelf vaak boodschappen gaan doen en veel gaan koken voor mijn ouders. Je trekt ook vaak ongewild de aandacht doordat je op feestjes altijd ander eten krijgt dan de rest.”

“Ik hoor vaak van mensen ‘heb je geen tekorten, heb je wel energie?!’. Je moet als je veganistisch eet natuurlijk wel beter letten op je schijf van vijf. Buiten dit is het helemaal niet zo lastig. Er zijn genoeg lekkere recepten te vinden.

Er zijn natuurlijk ook vegans die aan protesten meedoen en met T-shirts rondlopen waarop vegan spreuken staan. Dit is echter maar zo’n klein deel van de veganisten dat het niet eerlijk is dat alleen deze mensen de media halen.”

“Ik zou tegen iedereen die een vooroordeel heeft willen zeggen: probeer het eens een week of een maand, ga lekker recepten opzoeken, koop een veganistisch kookboek en ga in gesprek met iemand die veganistisch is. Het is zo makkelijk om te roepen ‘Ik kan geen dag zonder vlees, ik heb vlees nodig om te overleven!’. Dat is totale onzin. Je hebt heerlijke vleesvervangers en een stukje vlees op zijn tijd is natuurlijk geen ramp, maar het is stom om zo hard een oordeel te hebben als je eigenlijk geen idee hebt waar je het over hebt.”

DATELEED

27-01-2020 | 16:00 | ROSITA HOOGENBOOM

Sabrina’s dateleed: ‘Ik stond een half uur te wachten in de regen’

Sabrina (27) haar Tinder date kwam tot wel twee keer toe niet opdagen op de date.

Online daten

“Het was sinds een jaar uit met mijn vriend. Mijn vriendinnen vonden het wel tijd dat ik weer op zoek ging naar een man. Ze hadden samen een Tinder account voor mij aangemaakt en alvast een paar mannen naar rechts geswiped. Ik vond dit in eerste instantie niet echt leuk, maar besloot toch een kijkje te nemen naar de mannen waarmee ik een match was.”

‘Wat een lekkerding’

“Het eerste wat ik dacht toen ik zijn foto zag was: ‘Wat een lekkerding!’. We begonnen te praten via de app en dat vervolgde al gauw via Whatsapp. Na twee weken te hebben gechat besloten we om een kop koffie te gaan drinken bij een van zijn favoriete tentjes in Amsterdam.”

Slappe smoes

“Ik houd er niet van om als eerste bij de date aan te komen dus ik hoopte dat hij er al zou zijn. Tot mijn spijt was dat niet zo. Toen hij er na 15 minuten nog niet was, belde ik hem. Hij nam op en vertelde me dat het hem heel erg speet maar dat hij het niet ging redden omdat zijn kat gewond was en hij onderweg naar de dierenarts was.”

Tweede kans

“Hij bleef mij hierna berichten sturen en beloofde het goed te maken door me te trakteren op een luxe diner. Ik gaf hem het voordeel van de twijfel en ben hiermee akkoord gegaan. Alweer was ik als eerste bij het restaurant. Na tien minuten begon ik me toch een beetje zorgen te maken over of hij me niet weer zou laten zitten. Hij reageerde niet op berichtjes en zijn telefoon ging gelijk over op de voicemail. Ik kon het niet geloven dat hij me weer zou laten stikken en heb nog een halfuur staan wachten in de regen. Toen er na dat halfuur nog steeds geen spoor van hem te bekennen was, ben ik weggegaan en heb ik hem overal op geblokkeerd. Één ding is voor mij zeker na deze ervaring: ik zal nooit meer op date gaan via datingsite.”

FAMILIE VERDRIET

28-01-2020 | 14:00 | FLORA TRIMP

Jolien verloor haar broer aan de spierziekte ALS: “Hij was een echte doorzetter”

Jolien (53) had altijd een goede band met haar twee broers. In 2013 moest ze afscheid nemen van haar jongere broertje Weert-Jan.

In de rubriek ‘Familieverdriet’ spreekt LINDA.nl mensen die iets aangrijpends hebben meegemaakt binnen hun familie.

WAT VOORAF GING

WEERT-JAN

“Weert-Jan was een zeer energieke man. Hij was sportief en ondernam erg veel. Als kleine jongen was hij ondeugend, maar ook erg lief. Samen met mijn andere broer hebben we altijd een goede band gehad.”

“Vanaf zijn dertigste kreeg Weert-Jan moeite met kleine handelingen, zoals het dichtdoen van de knoopjes van zijn overhemd. Op een dag vertelde hij dat hij een afspraak had bij het ziekenhuis, omdat hij last had van zijn spieren. Veel zorgen maakte hij zich er echter niet om. Ik dacht meteen: ‘Als dit maar geen ALS is’.”

WAT ER GEBEURDE

ALS

“Het moment dat Weert-Jan ziek werd, kan ik me nog heel goed herinneren. Hij was toen 35. Hij zei dat het mis was en ik wist meteen wat hij bedoelde: hij heeft Amyotrofische Laterale Sclerose (ALS). Dit is een ziekte die leidt tot het onvoldoende functioneren van de spieren. Gemiddeld leven mensen tot vier jaar na hun diagnose. Weert-Jan heeft het uiteindelijk zeven jaar volgehouden: hij was een echte doorzetter.”

FAMILIE

“Het jaar dat Weert-Jan ziek werd, was ook het jaar dat hij vader werd. Hij kreeg een zoontje: Beau. Maar door zijn ziekte veranderde zijn toekomstbeeld volledig. Wij zijn er als familie ook altijd voor hen geweest. Maar uiteindelijk zijn het Weert-Jan en zijn vrouw die het echt samen hebben gedaan.”

WAT DE TOEKOMST BRENGT

GOED DOEL

“Weert-Jan heeft een grote rol gespeeld bij het opzetten van de ALS-campagne. Zijn gezicht was de eerste die op de posters stond. Aan het begin vond ik het gek om dit te zien, maar het is ook een mooie manier om ervoor te zorgen dat hij nooit vergeten zal worden. ‘De ziekte op de kaart zetten, en er weer afhalen’, dat heeft hij altijd gezegd.”

STEUN

“Ik denk nog elke dag aan Weert-Jan. Het blijft natuurlijk altijd een groot gemis. Met mijn moeder en broer kan ik er goed over praten, we hebben erg veel steun aan elkaar gehad. Toch vind ik dat het leven doorgaat en dat je moet genieten van elke dag.”

YOU BELONG 2: MOTORCLUB

29-01-2020 | 14:00 | FLORA TRIMP

Richard is voorzitter van een motorclub: “Het is een klein percentage dat het voor de rest verpest.”

Doordeweeks is hij accountmanager, in het weekend stapt hij op zijn Harley-Davidsonmotor. Richard (55) is sinds 2009 lid van een motorclub en deelt daar zijn passie met vele anderen. Toch hebben erg veel mensen een verkeerd beeld van deze clubs.

PASSIE

“Het merk Harley-Davidson verbindt ons met elkaar. Als je in het bezit bent van een Harley-Davidsonmotor en een rijbewijs, kan je lid worden van onze club. Het gaat erom dat je die passie deelt. Dan gaat het niet alleen om de motor, maar het merk als geheel: de kleding, de accessoires: alles.”

“Ruim tien jaar geleden ben ik lid geworden van Harley-Davidsonclub ’t Centrum, nu ben ik de voorzitter. We organiseren vaak rally’s. Dit zijn motorevenementen waar we de kans krijgen om andere Harley-Davidsonclubs te ontmoeten. Het voelt erg bijzonder om deel uit te maken van een grote gemeenschap voor mensen met dezelfde passie. Met mijn motor rijd ik heel Europa door, samen met mijn vrouw. We komen vaak andere Harley-Davidsonliefhebbers tegen, daar hebben we meteen een klik mee.”

VOOROORDELEN

“Veel mensen begrijpen niet wat onze hobby inhoudt, dat vind ik erg jammer. Het gaat puur om de verbinding die we met elkaar hebben.

De dingen die je in het nieuws ziet, gelden alleen voor een bepaald soort motorclubs. Bij ons staat gezelligheid voorop. Vaak als we met elkaar zijn, hebben we het niet eens over motors. De passie voor Harley-Davidson verbindt ons dan wel, toch is het de vriendschap die uiteindelijk blijft. Zodra ‘buitenstaanders’ ons leren kennen, komen ze erachter dat er eigenlijk helemaal niks aan de hand is. We zijn een groep mensen met dezelfde interesse. De mensen die lid zijn, zijn zo divers: van ICT’ers tot loodgieters. Het is een doorsnede van de maatschappij.

Het is vermoeiend om altijd het gevoel te hebben dat je moet bewijzen dat we geen criminelen zijn. Ik hoop dat er ooit een dag komt dat mensen zullen inzien dat we het goed bedoelen en het gewoon gezellig willen hebben.”

YOU BELONG 2: JONGEREN MET EEN DEPRESSIE

22-01-2020 | 16:00 | IRIS DE WAARD

Van jongeren tussen de 18 en 24 jaar heeft 7,1% van de jongens en maar liefst 18,9% van de meiden een depressie gehad. Jongeren met een depressie worden vaak niet serieus genomen of wekken een ander verkeerd beeld op. In YouBelong2 geven we mensen een stem om zichzelf te laten horen. Deze week is dat Ilja (20). Zij strijdt al jaren tegen haar depressie.

DE DIAGNOSE

“Als ik er nu op terug kijk begon mijn depressie al toen ik naar de middelbare ging. Ik voelde een grote prestatiedruk, en moest voor mijn gevoel altijd perfect zijn. In 2017 kreeg ik de diagnose van depressieve symptomen. Mijn eerste reactie hierop was angst. Mijn broer heeft een depressie gehad en ik heb gezien wat dat met hem deed. Ik ben toen in behandeling gegaan. Hier ben ik na een halfjaar weer mee gestopt, nadat ik mezelf en de therapeut ervan had overtuigd dat het goed met me ging, want ik wilde helemaal niet depressief zijn. Ik heb het toen lang onderdrukt. Uiteindelijk ben ik naar een psycholoog gegaan en daar werd bij mij een angststoornis vastgesteld. Ik werd doorgestuurd naar het GGZ, en zij hebben tenslotte de diagnose depressie gesteld.”

EMOTIELOOS

“Over het algemeen voel ik niet veel vanbinnen. Bijvoorbeeld als mensen naar de film gaan, dan kijken ze ernaar uit en hebben ze er zin in. Mensen die naar werk moeten voelen de irritatie wanneer hun wekker gaat. Ik voel hier niks bij, want ik heb er op dit moment geen ruimte voor. Op zeldzame momenten voel ik iets; Ik houd bijvoorbeeld van dansen, maar vaak is het gelukkige gevoel wat ik hiervan krijg van korte duur. Het is een heel vreemd gevoel, die leegte.”

VERKEERD BEELD

“De mensen die het hebben worden vaak bestempeld als zwak, terwijl het tegenovergestelde juist waar is. Mensen met een depressie zijn vechters, en zij die ervan afkomen zijn overlevers. Het is een gevecht om door te moeten gaan, maar je gaat door. Daarom vind ik het ook vervelend als mensen medelijden met mij hebben. Ik wil niet gezien worden als een zielig persoon. Soms worden we ook gezien als zeikerds of aanstellers, omdat veel mensen met een depressie het gewoon goed lijken te hebben. Ik heb mijn ouders nog, ik heb werk, ik heb een opleiding, maar tóch heb ik een depressie. Dat kunnen veel mensen dan niet begrijpen. Ik hoop dat er meer begrip komt voor depressies bij jongeren, want de vooroordelen zijn de wereld nog niet uit.”

WAT MOET IK NU: ‘IK WIL GRAAG MIJN DROOMBAAN NAJAGEN’

24-01-2020 | 16:00 | IRIS DE WAARD

In sommige situaties weet je écht niet wat je moet doen. Daarom delen echte vrouwen in ‘Wat moet ik nu?’ hun dilemma. Ze vragen jou via ons om advies. Deze week: Mariëtte (45). Zij werkt al 18 jaar bij het bedrijf van haar broers, maar eigenlijk zou ze graag weer de zorg in willen.

HUIDIGE BAAN

“Op dit moment ben ik agrarisch medewerkster in een bloemkwekerij van mijn broers. Tevens doe ik ook administratieve werkzaamheden die bij het bedrijf horen, wat ik ook met veel plezier doe. Ik ben met het bedrijf opgegroeid, aangezien het eerst van mijn ouders was en ik als tiener soms moest bijspringen als het druk was. Ik heb altijd al een passie voor bloemen gehad. Het werk is heel afwisselend en het is mooi om het proces te zien van hoe een bol na verloop van tijd verandert in een bloem. Deze baan kon ik goed combineren met mijn gezin. Ik hoefde geen opvang te regelen, want ik werkte onder hun schooltijd. “

KRIEBELS

“Maar nu de kinderen groot zijn, begint het toch te kriebelen. Ik zou graag weer in de zorg willen werken. Ik heb een paar jaar in de thuiszorg gewerkt, maar daar ben ik mee gestopt toen ik kinderen kreeg. Het ondersteunen van mensen gaf mij voldoening, en omdat ik meerdere dagen per week langskwam, bouwde ik een band op met de mensen. Dit gevoel mis ik bij mijn huidige baan.”

TWIJFELS

“Als ik de zorg weer in ga, betekent dit ook dat ik weer terug naar school zal moeten. Hier zie ik best wel tegenop, aangezien ik al wat ouder ben. Leren ging me vroeger altijd wel makkelijk af, maar ik weet niet hoe dat nu zal gaan. Het is alweer een tijdje terug, en ik ben bang dat ik die mentaliteit niet makkelijk weer op kan pakken. Het zal ook best pittig worden om werk, school en mijn gezin te combineren. Mijn man heeft ook zo zijn twijfels erover, vooral met het oog op eventuele weekend- en nachtdiensten. Hij zal dan ook af en toe moeten koken, en dat is niet een van zijn favoriete bezigheden. “

ADVIES

“Ik ben wel toe aan een verandering en gezien mijn leeftijd kan ik beter nu de knoop doorhakken. Ik zal dan natuurlijk ook mijn baan op moeten zeggen, wat erg zwaar voor me zal worden. Mede omdat mijn broers hier niet op voorbereid zijn. Wat adviseren jullie mij?”